การจัดการเรียนรู้แบบทวิภาษา ณ โรงเรียนบ้านรักแผ่นดิน

ทักษะการอ่านออกเขียนได้เป็นตัวชี้วัดหนึ่งที่สร้างความกังวลให้โรงเรียนและครูระดับอนุบาลและประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 อย่างมาก หลายโรงเรียนถึงขั้นจัดติวให้นักเรียนชั้นอนุบาล 3 ที่กำลังจะเลื่อนชั้นไปสู่ประถมศึกษาปีที่ 1 ทำให้เกิดเสียงวิจารณ์ว่าเป็นการเรียนการสอนที่ตึงเครียดไปสำหรับเด็กในวัยนี้ และด้วยเหตุนี้ จึงอาจไม่ให้ผลการเรียนรู้ที่ยั่งยืน แต่ที่โรงเรียนบ้านรักแผ่นดินไม่ประสบปัญหาเหล่านี้ เพราะจัดการเรียนรู้แบบทวิภาษา ซึ่งเป็นแนวทางการพัฒนาทักษะภาษาที่อิงกับธรรมชาติการเรียนรู้ภาษาและบริบทการใช้ภาษาของเด็ก โดยจะเริ่มจัดการเรียนการสอนเป็นภาษาแม่ก่อน จนเด็กเกิดความชำนาญในทักษะฟัง พูด อ่าน เขียน แล้วจึงต่อยอดการเรียนภาษาม้งไปสู่การเรียนภาษาไทย ด้วยเหตุนี้ เด็กๆ ที่โรงเรียนบ้านรักแผ่นดินจึงอ่านเขียนคล่องแคล่ว วิเคราะห์จับใจความได้ สื่อสารได้ และกล้าแสดงออก ทั้งในภาษาม้งและภาษาไทย เมื่อเรียนรู้ภาษาได้ดี เด็กๆ ก็สนุกกับการเรียนและมีส่วนร่วมกับกิจกรรมในห้องอย่างเต็มที่ คุณครูก็เหนื่อยน้อยลงและไม่ต้องพะวงกับตัวชี้วัด